.: ادبيات عامه مردم ايزدشهر :.
 

آشنايي با يك شاعر

    مردم ايزده از دير باز به شعر و شاعري علاقه داشتند و اشعار زيادي را در شب‌نشيني‌ها و به هنگام كار كشاورزي مي‌خواندند كه متأسفانه بسياري از اين شاعران بي‌نام و نشان جز اشعار پراكنده آن‌ها، نامشان در تذكره‌ها و كتب ادبي ثبت نگرديده است. جناب آقاي يوسف فرهادي، متولد 1315 هـ ش شاعري است عاشق اهل بيت عصمت و طهارت كه با استعداد خدايي چندين دفتر شعر سروده كه به عنوان نمونه چند غزل آورده مي‌شود:

ساقيا! فصل بهار است و عيان شد گل ما

                                               نغمه‌خوان بر سر هر شاخه‌ي گل، بلبل ما

نسترن چتر گل خويش گشوده است به باغ

                                               رخت بنــدد غم عالم همه از محــفل ما

شاد مانند همه، فصل بهار آمده است

                                               شادي هر دو جهان جاي گرفت در دل ما

وه چه ايام بود! خجلت غم گشته زياد

                                              رخت بر بست غم و شادي شده حاصل ما

ساقيــا! مــژده بده شادي ايام رسيـد

                                              مــي‌ بده تا كه بنوشم، شــود آرام دل مـا

يوسفا! فصل بهار است و مبارك بادا

                                             شــادمان بـاد همه ايــام دل و محفــل ما

                           _____________________

به تمناي دلم اين همه راه آمده‌ام

                                       من به ديدار تو و آن رخ ماه آمده‌ام

بهر درمان دل سوخته‌ام اين همه راه

                                       بر درت اين همه با عزت و جاه آمده‌ام

به اميدي كه تو دست من محزون‌ گيري

                                      بي‌پناهـــم به درت بهــر پناه آمده‌ام

چون نديدم ز كسي مهر و وفا در همه عمر

                                      من به دنبــــال تو با ناله و آه آمده‌ام

يوسف! از عشق تو، اي حاصل عمر دو جهان!

                                       به تمناي وصـال اين همه راه آمده‌ام

                           _____________________

يك شب آخر دامن باد صبا خواهم گرفت

                                      دامنش را با دو صد شور و نوا خواهم گرفت

 

چشم من در انتظار يار باشد تا به كي

                                          من نشان يار از باد صبا خواهم گرفت

تا مراد دل برآرد آن نگار نازنين

                                        حاجت خود را ز يار باوفا خواهم گرفت

تا به مقصودم رسم بر جاي كي خواهم نشست

                                      حاجت خود را از خدا با التجا خواهم گرفت

گر كه خشم روزگار طومار عمرم بر درد

                                     بهر ياري دامن آن را سخا خواهم گرفت

يوسفم، با لطف حق پيوند خود محكم كنم

                                     لطف حق را بهر خود بي‌انتها خواهم گرفت

مٲخذ : کتاب ایزده        نوشته اباصلت بینایی
 
ليست مطالب
معرفي
آشنايي با يك شاعر
ياد ايام
چند ترانه محلي
چند ضرب‌المثل
افسانه‌ها
معرفي كتاب
 



حق انتشار اطلاعات براى شهردارى ایزدشهر محفوظ است 1388 _ 1385

Designed & Powered by : armitaweb.com