.: ادبيات عامه مردم ايزدشهر :.
معرفي

الف: استاد يدالله خاكپور متولد 1328 هـ -ش ايزدشهر

 

چهره‌اي شناخته شده در عرصه‌ي ادبيات و از مفاخر فرهنگي استان مازندران به شمار مي‌رود كه بعد از سي سال تلاش و تكاپوي تدريس و تحقيق و تربيت هزاران دانشجو و دبير اينك در آستانه بازنشستگي است.

اميد است روزي دفتر اشعار و پژوهش‌هاي ادبي نامبرده به زيور طبع آراسته و در اختيار علاقه‌مندان فرهنگ مازندران و ايران قرار گيرد.

جان‌ِ برار مه دس برار كل و كلوا[1] رِ ياد بيار

تيمجار سر، نهار كر[2]، زرين گو، رِ، ياد بيار

با هاي هاي[3] و جرو جور مرز پِ پِ بير و بور

وشنا بتيم و خسه تن نفار خو ياد بيار

دسّه كشي، گم‌كا كرون، چاك سر كتي، لم و تلي

بوسنّي جمه پِ نماز سر بباي لو رِ ياد بيار

مختاك كا، تب بنه خر سنگ سنگ لو اسّا لولو[4]

هلي چيني، درزن كا كله لو رِ ياد بيار

رسن به دست وِشه‌ي كش منگو منگو رٍ ياد بيار

دهره[5] به دست مرز مرز پ‌‌ِ بل و بلو رِ ياد بيار

طويله بوم كمل شني، اوخار[6] سر تيمار اسب

فيه كشه، زنبه به دست، طويله زورِ ياد بيار

صب سربزو پِر در بزو با لفا و غزل يابو

پالون سرتا جينگا[7] سر، تلو تلو رِ ياد بيار

كر بزوئن[8]، ورد[9] هكردن، با خسگي كر بوشائن



[1] - دس برار: عصاي دست (هنگام وجين شاليزار براي تكيه چوبي در دست مي‌گرفتند كه به آن «دس برار» مي گفتند)

[2] - نهار كر: علفي كه در ساعت اول طلوع آفتاب (بين 8-10) به گاو در حال شخم مي دادند.

[3] - اسم صوت (صدايي براي راندن و به حركت درآوردن گاو)

[4] - همه‌ي كلمات نوعي بازي محلي‌اند.

[5] - معادل واژه سانسكريت dahre است در فارسي در آن داس درودگري مي گويند.

[6] - اوخار: آخُر: محل غذا خوردن اسب و گاو در طويله

[7] - خرمنگاه: (محل خرمن كردن)

[8] - كر: دسته‌هاي برنج كه هنگام خرمن كردن آن را دايره‌وار مي چينند و به آن (كر بزوئن) مي‌گويند.

[9] - وَرد: واژه‌اي است با زبان هندي (سانسكريت) هم ريشه است و اصطلاحاتي در خرمن كردن با اسب وقتي اسب يك نواخت حركت مي‌كند خسته مي‌شود و دچار سرگيجه مي‌شود براي جلوگيري از اين كار اسبها را در جهت مخالف به حركت در مي‌آوردند و به آن «ورد» مي‌گفتند.

 
ادامه شعر:

برِگ برِگ لفاسرك، يابوي بو رِ ياد بيار

از چي بواِم از كي‌بواِم، اون دور دورا ياد بيار

صباحي سر، پلا كتك، با ماس و دو رِ ياد بيار

سبزه جاري لم هدائن آفتاب سو رِ ياد بيار

كشتي كرون، بال بال زنون زور بازورِ ياد بيار

شونيشت پيرمردمون بئو دونه و تاب تابي

كلسي پي وشته[1] كل انگشت كلو رِ ياد بيار

لم لم بن ممرز پي، سگ‌سگ دو رِ ياد بيار

بتاج بتاج بپر بپر پلاي بور رِ ياد بيار

توره به دستاو جاروپِ، يابو يابو رِ ياد بيار

شر شر پِ، چش بيته كاي هياهو رِ ياد بيار

دسّه كشي سلار سلار گته برار، بئير شه يار

رسن كيوك ودل كا، تب كا چو رِ، ياد بيار[2]

تشت و تمبك باغ بي كلك باغرو كالك

پس[3] پسي زنگ، روز خشِ بي ديوار رِ ياد بيار

 
 


[1] - وشته‌كل: هيزم نميسوخته و آتش گرفته

[2] - انواع مختلف بازي محلي

[3] - نوع ساز دهني كه از ساقه‌ي (شالي) درست مي‌شد.

 

مٲخذ : کتاب ایزده        نوشته اباصلت بینایی
 
ليست مطالب
معرفي
آشنايي با يك شاعر
ياد ايام
چند ترانه محلي
چند ضرب‌المثل
افسانه‌ها
معرفي كتاب
 



حق انتشار اطلاعات براى شهردارى ایزدشهر محفوظ است 1388 _ 1385

Designed & Powered by : armitaweb.com